she's the man

پ.نون: باور کنید! اینجا واقعا اصفهانه! چش ندارین ببینین یکی متحول شده  

اینم اضافه کنم که طی جدیدترین تحقیقات انجام شده تو اصفهان شلوار از بین نمیره بلکه از حالتی به حالت دیگه تغییر شکل میده... شلوار »» شلوارک »» شورت »» دم کنی »» دستگیره »» دستمال سفره »» دستمال گردگیری »» نخ دندون! ...

یکی از بچه های دبیرستانمون ازدوم دبیرستان با یه پسره دوست بود که با هم قصد ازدواج داشتن، بعد پسره رفت ارمنستان برا ادامه تحصیل مثلا خانوم هم نشستن منتظرشون مثلا! چند وقت بعد فهمیدم با یکی دیگه دوست شده که به طور کاملا اتفاقی پسره کاملا مرد رویاهاشه و همونیه که میخواسته و با اینم قصد ازدواج داشت. خلاصه چند سالی گذشت و چند وقت پیش از بچه ها سراغشو گرفتم که سارا چی شد؟! ازدواج کرده با اون پسره؟ اسمش چی بود... که آناهید گفت: نه بابا! دلت خوشه ها! با اون که همون موقع تموم کرد. گفتم: اااا اینا که تیریپ ازدواج و این حرفا بودن. گفت: دیگه نمی دونم چی شد! ولی میدونم که الان با یکی دیگس و با اینم به شدت قصد ازدواج داره!

بــــله! دست گــــــــلشون درد نکنه! وقتی اِند حرکت جامعمون ووسه آگاه کردن جوونا قبل از ازدواج، ساختن انیمیشنای خنده داره ازدواج← زیبا ،جادار، مطمئن باشه! بیشتر از این اصلا از هیچ کسی انتظار نمیره! ملت چشممشون کور، برن تجربه کنن، سرشون که خورد به سنگ، خودشون متنبه میشن و ایشالا تو ازدواج های بعدیشون با دقت بیشتری تصمیم گیری میکنن!

دیروز یه مطلب* از دکتر شیری خوندم که خیلی جالب بود؛ گفتم اینجا بنویسمش تا شاید 4 نفر بخونن به راه راست منحرف شن!

...مقوله ازدواج خیلی با عشق فرق می کند. ببینید! شیفتگی یعنی اینکه یک ویژگی رفتاری، شخصیتی و موقعیتی توجه شما را به شدت جلب می کند و آن را تعمیم می دهید به همه رفتارهای طرف و به او نمره بالایی می دهید؛ مثلا کسی استاد خیلی خوبی است و شما فکر می کنید که عجب آدم خوبی است؛ یعنی این ویژگی را به کل هویت طرف تعمیم داده اید. و البته این شناخت نادرستی است. شاید او مثلا اگر استاد خوبی باشد، پدر خوبی نباشد! ... دوست داشتن به تعبیری عشق آب بندی شده است. به همین دلیل اصلا نمی شود یک ضرب دوست داشتن را تجربه کرد، و از طرفی فقط با دوست داشتن می شود ازدواج کرد. با عشق و شیفتگی به هیچ عنوان نمی شود. با دوست داشتن ازدواج مطمئن تری می شود کرد. البته قبول دارم که ازدواج با عشق هیجان بیشتری دارد، منتها این دنیای رویایی فقط برای هفت یا هشت ماه دوام می آورد. از طرفی ازدواج با دوست داشتن هیجان کمتری داردولی برای دوران طولانی تری می ماند. کسی که در 27 سالگی با دوست داشتن ازدواج می کند. انتخابش ماندگاری بیشتری دارد و زندگی معقول تری را شروع می کند تا کسی که در 21 سالگی ازدواج می کند...

...دختران در 18 تا 24 سالگی و پسران از 20 تا 27 سالگی دگردیسی های شدیدی را تجربه می کنند و بعد از آن تغییراتشان قابل پیش بینی تر می شود. این میان،  پسر ایرانی حدود 20 سالگی یک پیک می زند و حدود 26 سال هم یک پیک دیگر! یعنی چیزی که الان خوشت می آید واقعا معلوم نیست27 سالگی ازش بدت نیاید! تجربه هم نشان داده انتخاب های 27 سالگی کمتر در معرض پشیمانی قرار می گیرد. حتی در مورد کار هم این نظریه صادق است...  

*مجله همشهری جوان،صفحه 56، با عشق نمی شود ازدواج کرد، دکتر علیرضا شیری